سروده زیر غزل شماره 19  ویلیام شکسپیر " است با عنوان " اژدهای آدمخوار "

 ترجمه زیبای فرزانه ی زمان ، " الهی قمشه ای " ست

من شخصاً بسیار از این شعر زیبا لذت می برم. امیدوارم برای شما نیز چنین باشد

 

ای زمان

ای اژدهای آدمخوار

ای که پنجه شیران شرزه را در هم می شکنی

 و دندان تیز پلنگان را در کامشان فرو می ریزی

و مرغ کهن روزگارِ ققنوس را در آتش خود فروزش خاکستر می کنی

و الهه زمین را بر آن می داری که فرزندان خود را فرو بلعد

و با گذار شتابان خویش فصلهای شادی و غم از پی هم جا به جای می گذاری،

ای زمان باد پای

هر ستم که خواهی بر این جهان فراخ و نعمتهای دلپذیر آن روا دار

اما تو را از یک جنایت هولناک بر حذر می دارم

مبادا ارابهء خود را بر پیشانی زیبای محبوب من برانی

و با قلم کهنسال خود، بر پیشانی زیبای آن چهرهء جمیل ، خطی بنگاری.

بگذار تا این نمودار زیبا برای نسلهای آینده

همچنان پاک و بی آلایش برقرار بماند.

اما نه ، ای زال پیـر

با او نیز هر جور و ستم که توانی به جای آر

زیرا آن معشوق در شعر من تا ابد جوان و شاداب خواهد ماند

و تو را در این جایگاه بر او دستی نخواهد بود

 

از نظر اخلاقي استفاده از مطالب اين وبلاگ با ذكر آدرس www.adamantinc.blogfa.com بلامانع است