پیامبر یا دیوانه ؟

این شعر را از پیامبر بزرگ " حافظ شیرازی " در آستانه ی 16 آذر

به پسران کاوهء آهنگر با درفش کاویانی  سبـز . و در بند ضحاک زمان ، تقدیم می کنم

رسید مژده که ایام غم نخواهد ماند                                 چنین نماند و چنین نیز نخواهد ماند

من ار چه در نظر یار خاکسار شدم                                    رقیب نیز چنین محترم نخواد ماند

چو پرده دار به شمشیر می زند همه را                            کسی مقیم حریم حرم نخواهد ماند

چه جای شکر و شکایت ز نقش نیک و بدست                 چو برصحیفه هستی رقم نخواهد ماند

سرود مجلس جمشید گفته اند این بود                            که جام باده بیاور که جم نخواهد ماند

توانگرا دل درویش خود به دست آور                              که مخزن زر و گنج  درم نخواهد ماند

برین رواق زبر جد نوشته اند به زر                                که جز نکوئی اهل کرم نخواهد ماند

غنیمتی شمر ای شمع وصل پروانه                               که این معامله تا صبحدم نخواهد ماند

         ز مهربانی جانان طمع مبر حافظ

           که نقش جور و نشان ستم نخواهد ماند

بیا بنشین و با مردم مدارا کن

                                 ِگره از کار این افتادگان  وا کن

بترس از شعله های زیر خاکستر

                                      بیا، اندیشه ی اندوهِ فردا کن

هزاران تاج سلطانی . دو صد تخت سلیمانی

                                                 فلک بستاند از دستت به آسانی

که این تختِ بلند جم

                      نه بر شاهان سامانی وفا کرد وُ نه بر پرویز ساسانی

که این رسم فـلک باشد

                            نه شاهنشاه بشناسد . نه رُوحانی

مَباد آن دم که چنگیزی به پا خیزد

                                       کشاند آشیانت را به ویرانی      

            همای از خواندن این فتنه پروا کن

           چرا عاقل کند کاری که بآز آرد پشیمانی