شعر زیر با عنوان : تکرار عشق ؛ غزل شماره 76  "ویلیام شکسپیر" و

 برگرفته از کتاب قلمرو زرین است

 

ای محبوب ،

چرا شعر من اینچنین از غرور و شکوه نوین خالی است ،

چرا اینچنین از اطوار گوناگون و شتاب و جنبش بی بهره است،

چرا با گذشت زمان به روشهای نویافته و ترکیبات شگفت ، التفاتی نمی کنم

چرا ابداع و اختراع را یک سو نهاده ام

و پیوسته همان یک سخن را بیش نمی گویم

چندان که گویی هر کلمه نام مرا فاش می کند

و نشان می دهد که در کجا زاده شده و از کجا نشئت گرفته است.

 

ای یار عزیز ،

بدان که من پیوسته از تو می نویسم

و گفتگوی من همه از عشق توست

از این رو چاره چیست

جز آنکه کلمات کهن را در جامه ی نو بیارآیم

و آنچه را از پیش خرج کرده ام ، بار دیگر صرف کنم ،

زیرا آنچنان که خورشید هر روز هم نو و هم کهنه است

عشق من نیز همان را که از پیش گفته است تکرار می کند.